บทที่ 234

เคธี่ตั้งใจฟังอย่างเงียบๆ ในตอนแรกดวงตาของเธอยังคงว่างเปล่า แต่เมื่อคำบรรยายของเอเลนเริ่มมีรายละเอียดมากขึ้น ภาพเหล่านั้นก็ราวกับค่อยๆ ถูกร่างขึ้นมาทีละเล็กทีละน้อย

"...จำได้ไหมคะ"

พอเอเลนเล่ามาถึงเรื่องเล็กๆ ที่น่าสนใจเรื่องหนึ่ง เธอก็ถามอย่างคาดหวัง "ตอนหนูอายุสิบขวบ หนูเผลอเอาเชื้อแบคทีเรียที่แ...